Η Fed έσβησε από τον χάρτη προβλέψεών της κάθε μείωση επιτοκίου εντός του 2026 και μετέθεσε τη χαλάρωση στα 2027-2028, ενώ μια αύξηση μπήκε πλέον ανοιχτά στο τραπέζι. Στην ίδια συνεδρίαση η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ κράτησε, για τέταρτη συνεχόμενη φορά, τα επιτόκια αμετάβλητα στο εύρος 3,5%-3,75% — ομόφωνα και όπως αναμενόταν. Το νέο δεν ήταν το «πάγωμα»· ήταν η μετατόπιση των προσδοκιών που αποτύπωσε ο χάρτης (dot plot).

Οδηγός της στροφής, σύμφωνα με τις προβλέψεις της κεντρικής τράπεζας, είναι ο πληθωρισμός. Οι αξιωματούχοι ανέβασαν την εκτίμηση για τον φετινό πληθωρισμό στο 3,6% — από 2,7% τον Μάρτιο — και τον δομικό στο 3,3%, ενώ έκοψαν ελαφρά την πρόβλεψη για την ανάπτυξη στο 2,2%. Πίσω από την αναθεώρηση βρίσκεται το ενεργειακό σοκ που πυροδότησε η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή· η ίδια η ανακοίνωση του FOMC περιορίζεται σε «διαταραχές στον εφοδιασμό, μεταξύ άλλων στην ενέργεια», χωρίς ονομαστική αναφορά στη σύγκρουση. Η διάμεση πρόβλεψη τοποθετεί τώρα το επιτόκιο στο 3,8% στο τέλος του έτους — περίπου 0,16 μονάδες πάνω από το τρέχον επίπεδο, ένδειξη ότι μια αύξηση βρίσκεται σαφώς στο τραπέζι. Από τους 18 αξιωματούχους που κατέθεσαν πρόβλεψη για το τέλος του 2026, εννέα βλέπουν τουλάχιστον μία αύξηση φέτος, έξι τουλάχιστον δύο και εννέα καμία μεταβολή ή και μείωση.

Η συνεδρίαση είχε και ιστορική σφραγίδα: ήταν η πρώτη υπό τον νέο πρόεδρο Κέβιν Γουόρς. Για πρώτη φορά εδώ και 75 χρόνια κάθισαν στο ίδιο τραπέζι ένας εν ενεργεία και ένας πρώην πρόεδρος της Fed — ο Τζερόμ Πάουελ παραμένει πλέον απλός διοικητής. Ο Γουόρς, γνωστός επικριτής της «προοπτικής καθοδήγησης», αρνήθηκε να καταθέσει δική του πρόβλεψη επιτοκίου, αφήνοντας 18 από τους 19 αξιωματούχους στον χάρτη.

Οι αγορές το διάβασαν ως σύσφιξη. Οι αποδόσεις των διετών αμερικανικών ομολόγων ανέβηκαν περίπου επτά μονάδες βάσης, το δολάριο ενισχύθηκε, οι μετοχές υποχώρησαν και το Bitcoin έχασε 1,5%. Τα συμβόλαια ανταλλαγής επιτοκίων προεξοφλούν πλήρως αύξηση 0,25% έως το τέλος του έτους — πρόκειται, ωστόσο, για τιμολόγηση της αγοράς, όχι για προαναγγελθείσα κίνηση της Fed.

Για τα ελληνικά νοικοκυριά το αντίκρισμα είναι έμμεσο: τα στεγαστικά κρέμονται από τη νομισματική κατεύθυνση της ΕΚΤ, όχι της Fed. Ένα ισχυρό δολάριο και υψηλότερα αμερικανικά επιτόκια, όμως, πιέζουν το ευρώ και τροφοδοτούν τον ίδιο κίνδυνο που απασχολεί και τη Φρανκφούρτη — την ακρίβεια της ενέργειας. Το κοινό νήμα παραμένει το πετρέλαιο.