Τριάντα πέντε άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους την Πέμπτη, σύμφωνα με το υπουργείο Άμυνας του Νίγηρα, όταν ένοπλοι επιτέθηκαν στο διεθνές αεροδρόμιο Ντιόρι Χαμάνι στη Νιαμέι. Κανένας οργανισμός δεν ανέλαβε ευθύνη για την επίθεση.

Από τους 35 νεκρούς, 22 ήταν επιτιθέμενοι, 11 στρατιώτες και 2 πολίτες, σύμφωνα με δελτίο τύπου που μεταδόθηκε από την κρατική τηλεόραση. Τέσσερις τραυματίστηκαν και περίπου 20 ύποπτοι συνελήφθησαν.

Κάτοικοι της περιοχής είπαν στο BBC ότι εκρήξεις και πυρά ακούστηκαν λίγο μετά τις πρωινές προσευχές, γύρω στις 06:00 τοπική ώρα. Ένας εργαζόμενος στο αεροδρόμιο είπε στο Al Jazeera ότι αντίκρισε μεγάλη στρατιωτική ανάπτυξη καθ' οδόν προς τη δουλειά του και στράφηκε πίσω για ασφάλεια. Πηγές στο πρακτορείο AFP ανέφεραν ότι οι επιτιθέμενοι πλησίασαν σε σημείο ελέγχου «με ταξί» και συνάντησαν «σκληρή αντίσταση» από τις δυνάμεις ασφαλείας. Σύμφωνα με ανταποκριτές των Reuters, η κατάσταση ήταν ως επί το πλείστον ήρεμη μέχρι το μεσημέρι, αν και συνεχίζονταν σποραδικά πυρά από επιχειρήσεις εκκαθάρισης.

Το αεροδρόμιο Ντιόρι Χαμάνι δεν είναι απλώς πολιτικός κόμβος. Σύμφωνα με το BBC, φιλοξενεί εγκαταστάσεις συνδεδεμένες με τη Συμμαχία των Κρατών του Σαχέλ (AES)· το Al Jazeera αναφέρει επίσης ρωσικές δυνάμεις, τη δύναμη αντιτρομοκρατίας G5 Sahel και μονάδα drones που στοχεύει ένοπλες ομάδες στην περιοχή. Στο αεροδρόμιο αποθηκεύεται και ουράνιο, σύμφωνα με το Al Jazeera, γεγονός που θα συνεπαγόταν σοβαρό περιβαλλοντικό κίνδυνο σε περίπτωση πλήγματος στις εγκαταστάσεις.

Η επίθεση είναι η δεύτερη στον ίδιο χώρο σε λιγότερο από πέντε μήνες. Στις 29 Ιανουαρίου, το παρακλάδι του ISIL στην περιοχή ανέλαβε την ευθύνη για παρόμοιο χτύπημα. Τότε, ο επικεφαλής της χούντας Αμπντουραχαμάνε Τιάνι ευχαρίστησε τη Ρωσία για βοήθεια που δεν προσδιόρισε — και κατηγόρησε, χωρίς να παράσχει αποδείξεις, τους προέδρους Γαλλίας, Μπενίν και Ακτής Ελεφαντοστού ότι υποστήριξαν τους δράστες.

Ο Νίγηρας, μαζί με τις γείτονες χώρες του — Μάλι και Μπουρκίνα Φάσο — διοικείται από στρατιωτικές χούντες που ανέλαβαν εξουσία εν μέρει λόγω της αδυναμίας αντιμετώπισης χρόνιας τζιχαντιστικής βίας. Ένοπλες ομάδες συνδεδεμένες με αλ-Κάιντα και το ISIL έχουν σκοτώσει χιλιάδες και εκτοπίσει εκατομμύρια στο Σαχέλ.