Άλλα 6 δισ. ευρώ ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο περνούν στη ζώνη όπου η είσπραξη θεωρείται πλέον ανέφικτη. Σύμφωνα με το επιχειρησιακό σχέδιο της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, μέχρι το τέλος του 2026 το σύνολο των οφειλών που χαρακτηρίζονται «ανεπίδεκτες είσπραξης» θα διαμορφωθεί στα 41,264 δισ. ευρώ — μια «μαύρη τρύπα» που αποτυπώνει το βάθος των αδρανών και επισφαλών υποχρεώσεων που λιμνάζουν επί δεκαετίες στα βιβλία της Εφορίας.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της ΑΑΔΕ, με βάση τις τελευταίες διαθέσιμες μετρήσεις του Μαρτίου 2026 το συνολικό ληξιπρόθεσμο χρέος προς τη φορολογική διοίκηση αγγίζει τα 114,516 δισ. ευρώ. Από αυτά, ποσό 35,264 δισ. ευρώ — ποσοστό 30,8% — έχει ήδη χαρακτηριστεί ως μη εισπράξιμο. Με την προσθήκη των νέων 6 δισ. ευρώ εντός του έτους, το σχετικό υπόλοιπο ξεπερνά το 36% του συνόλου, δηλαδή πάνω από το ένα τρίτο όσων χρωστούν φορολογούμενοι και επιχειρήσεις.

Η μεταφορά αυτή δεν σημαίνει διαγραφή. Όπως διευκρινίζει η Αρχή, οι οφειλές απλώς βγαίνουν από το ενεργό απόθεμα προς είσπραξη και «παρκάρουν» σε ειδικά βιβλία για δέκα έτη, διάστημα κατά το οποίο αναστέλλεται η παραγραφή, δεν χορηγείται φορολογική ενημερότητα και δεσμεύονται τραπεζικοί και επενδυτικοί λογαριασμοί. Αν στο μεσοδιάστημα εντοπιστούν περιουσιακά στοιχεία, το Δημόσιο διατηρεί το δικαίωμα να επανέλθει με αναγκαστικά μέτρα ή συμψηφισμούς.

Το μεγαλύτερο μέρος της φετινής εκκαθάρισης αφορά μεγάλες υποθέσεις: περίπου 5,8 δισ. ευρώ προέρχονται από οφειλές άνω του 1,5 εκατ. ευρώ ανά περίπτωση, ενώ μόλις 200 εκατ. ευρώ αντιστοιχούν σε μικρότερα χρέη. Πρόκειται κυρίως για υποχρεώσεις πτωχευμένων επιχειρήσεων και αποβιωσάντων οφειλετών, για τους οποίους έχουν εξαντληθεί κάθε εισπρακτικό μέσο και η αναγκαστική εκτέλεση.

Στόχος, σύμφωνα με την ΑΑΔΕ, είναι η αποτύπωση της πραγματικής εισπραξιμότητας: να μη σπαταλώνται πόροι σε υποθέσεις χωρίς αντίκρισμα και να επικεντρωθεί η μηχανή στις «ζωντανές» οφειλές με πραγματικές πιθανότητες ανάκτησης. Μετά τις τροποποιήσεις του ΚΕΔΕ το 2025, τα κριτήρια διευρύνθηκαν: οφειλή μπορεί να χαρακτηριστεί ανεπίδεκτη ακόμη και όταν υπάρχει περιουσία, εφόσον η αξία της δεν ξεπερνά το 5% του χρέους και τις 100.000 ευρώ.