Το Στ' Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε παράνομη την κατάσχεση του σπιτιού οφειλέτη προς το Δημόσιο, όταν αυτό αποδεικνύεται πως είναι η μοναδική κατοικία του ίδιου και της οικογένειάς του και οι αρχές δεν έχουν αναζητήσει και αποκλείσει προηγουμένως άλλα περιουσιακά στοιχεία — καταθέσεις, κινητά ή άλλα ακίνητα — ικανά να καλύψουν την οφειλή. Την απόφαση 1404/2026 μετέδωσε την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου η «Εφημερίδα των Συντακτών».

Η στέγη, κατά το δικαστήριο, δεν είναι ένα ακόμη περιουσιακό μέσο: πάνω της στηρίζονται η αξιοπρέπεια, η ασφάλεια και η ομαλή οικογενειακή ζωή, γι' αυτό και τυγχάνει ειδικής συνταγματικής προστασίας. Η αρχή της αναλογικότητας επιτάσσει η στέρηση της κατοικίας για την είσπραξη δημόσιων εσόδων να έρχεται ως ύστατη λύση, αφού πρώτα εξαντληθούν τα ηπιότερα μέσα.

Στο δικονομικό πεδίο, η απόφαση αίρει έναν εξαιρετικά αυστηρό κανόνα: μέχρι σήμερα, τα ελαττώματα της κατάσχεσης έπρεπε να προβάλλονται υποχρεωτικά στην αρχή της διαδικασίας. Πλέον ο οφειλέτης μπορεί να ασκήσει ανακοπή κατά του προγράμματος πλειστηριασμού ακόμη και λίγο πριν από τη διενέργειά του — και, εφόσον η ανακοπή γίνει δεκτή για αυτόν τον λόγο, ο πλειστηριασμός ακυρώνεται και η έκθεση κατάσχεσης παύει να ισχύει.

Στην πολιτική σκηνή, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ) του Αλέξη Τσίπρα χαρακτηρίζει την απόφαση «ανάχωμα» σε ανακοίνωσή της, ενώ ο τομεάρχης Στεγαστικής Πολιτικής της, Δημήτρης Λυρίτσης, την αποκαλεί «κόλαφο για την κυβερνητική πολιτική» και τονίζει πως φέρνει ξανά στο προσκήνιο τις αρχές του κοινωνικού κράτους και τη συνταγματική προστασία της στέγης, της οικογένειας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, όπως μετέδωσε η «Ναυτεμπορική». Κατηγορεί την κυβέρνηση ότι ο πτωχευτικός νόμος κατάργησε το πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας, αφήνοντας τις οικογένειες εκτεθειμένες στον κίνδυνο να χάσουν το σπίτι τους, και επικαλείται πάνω από 67.000 προγραμματισμένους πλειστηριασμούς ακινήτων το 2025, υπερδιπλάσιους σε σχέση με το 2019. Σημειώνει ακόμη ότι το συνολικό ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο προς την Εφορία έφτασε τα 109,77 δισ. ευρώ στα τέλη Ιουλίου 2026, με μόλις το 6,7% του πραγματικού ληξιπρόθεσμου χρέους σε ρύθμιση, ενώ ασκεί κριτική στην εξαγγελία για τις 120 δόσεις (επιτόκιο 5,84%, αποκλεισμός των χρεών του 2025 και του 2026, χωρίς διαγραφή τόκων και προσαυξήσεων). Ως διέξοδο, προτείνει την επαναθεμελίωση της προστασίας της πρώτης κατοικίας, τη διεύρυνση των κριτηρίων ευαλωτότητας και έναν δημόσιο μηχανισμό επαναγοράς απαιτήσεων.

Για τα δημόσια έσοδα, η απόφαση προσθέτει προϋποθέσεις στην αναγκαστική είσπραξη μέσω εκποίησης της τελευταίας κατοικίας. Στα δύο δημοσιεύματα δεν αποτιμάται το ύψος της επίπτωσης, ενώ έως τώρα δεν καταγράφεται τοποθέτηση της κυβέρνησης ούτε της φορολογικής διοίκησης.