Για πρώτη φορά, ομάδα ερευνητών τοποθετεί την πηγή συστηματικών, ηπειρωτικής κλίμακας παρεμβολών στο σήμα GPS όχι σε επίγειο πομπό, αλλά απευθείας στο διάστημα — σε ρωσικό στρατιωτικό δορυφόρο έγκαιρης προειδοποίησης. Νέα μελέτη με επικεφαλής τον καθηγητή Todd Humphreys του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Όστιν συνδέει τον δορυφόρο Kosmos 2546, μέλος ενός μικρού αστερισμού ρωσικών δορυφόρων σχεδιασμένων να ανιχνεύουν εκτοξεύσεις βαλλιστικών πυραύλων, με τις ριπές που «τυφλώνουν» κατά διαστήματα τη δορυφορική πλοήγηση πάνω από τρεις ηπείρους.

Αναλύοντας δημόσια δεδομένα από 165 επίγειους σταθμούς αναφοράς GNSS σε Ευρώπη, Γροιλανδία και Καναδά, η ομάδα κατέγραψε 75 περιστατικά απότομης πτώσης ισχύος σήματος μεταξύ Ιανουαρίου 2019 και Απριλίου 2026. Κάθε συμβάν διαρκούσε λιγότερο από δέκα δευτερόλεπτα, αλλά έπληττε ταυτόχρονα περιοχές από την Ισπανία και την Πολωνία ως τον Καναδά. Αυτή η ακαριαία, υπερ-ηπειρωτική συγχρονία αποκλείει επίγεια πηγή: ο πομπός, υπολόγισαν, έπρεπε να βρίσκεται σε υψόμετρο άνω των 1.200 χιλιομέτρων. Συνδυάζοντας τη χρονική ανάλυση των καταγραφών (μέθοδος διαφοράς χρόνου άφιξης του σήματος) με τα τροχιακά δεδομένα, η ανάλυση κατέληξε σε έναν και μόνο δορυφόρο του αστερισμού — τον Kosmos 2546. Η ιδιαίτερα ελλειπτική τροχιά τύπου Molniya στην οποία κινούνται αυτοί οι δορυφόροι τους επιτρέπει να «αιωρούνται» για ώρες πάνω από την Ευρώπη, κάτι που εξηγεί πώς ένας μόνο πομπός φτάνει τόσο εκτεταμένη κάλυψη.

Ο Humphreys υποστηρίζει ότι το μοτίβο είναι «υπερβολικά συνεπές για να είναι τυχαίο». Οι παρεμβολές σημειώνονταν σχεδόν πάντα Τρίτη ως Πέμπτη, σε εργάσιμες ώρες, και επικεντρώνονταν στα 1.577,5 MHz — ελαφρώς μετατοπισμένα, κατά περίπου 2 MHz, από το ίδιο το κέντρο της κρίσιμης συχνότητας L1 του GPS. Η ομάδα ερμηνεύει τη μετατόπιση ως ένδειξη δοκιμής: ο χειριστής επαληθεύει την ισχύ του πομπού «δίπλα» στη συχνότητα-στόχο, χωρίς να προκαλεί ολικό μπλακάουτ που θα αποκάλυπτε την επιχείρηση. Οι ερευνητές εντόπισαν και δεύτερη ριπή στραμμένη στη ζώνη του κινεζικού BeiDou — ένδειξη ότι ο εξοπλισμός δεν περιορίζεται σε έναν στόχο.

Εδώ χρειάζεται διάκριση. Η μελέτη τεκμηριώνει μια αποδεδειγμένη ικανότητα: ένας δορυφόρος μπορεί να αρνηθεί την πλοήγηση σε εκτάσεις μεγέθους ηπείρου με μια απλή ρύθμιση συχνότητας και ισχύος. Η πρόθεση, αντίθετα, παραμένει συμπερασματική· ο ίδιος ο Humphreys μιλά για «περιοδική δοκιμή μιας δυνατότητας». Το προδημοσιευμένο άρθρο («Chasing Lightning») δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει κρίση ομοτίμων· έχει υποβληθεί στο περιοδικό NAVIGATION του Institute of Navigation.

Για την Ευρώπη, το διακύβευμα είναι απτό: αεροπορία, ναυτιλία και δίκτυα χρονισμού στηρίζονται σε GPS και στο ευρωπαϊκό Galileo. Μια διαστημική πηγή παρεμβολών ακυρώνει τα παραδοσιακά αντίμετρα, που σχεδιάστηκαν για επίγειους πομπούς, και επιταχύνει την πίεση για ανεξάρτητα συστήματα PNT — θέση, πλοήγηση και χρονισμό που δεν εξαρτώνται από το διάστημα.