Πώς αφηγείται η Ελλάδα τον εαυτό της σε έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς; Με αυτό το ερώτημα ως πυρήνα, το Μουσείο Μπενάκη παρουσιάζει τη βιντεο-σειρά «Greece in Context» — μια πρωτοβουλία που, περισσότερο από ανακοίνωση εκδήλωσης, μοιάζει με απόπειρα να ξανασκεφτεί κανείς τον ίδιο τον ρόλο του μουσείου.

Η σειρά, σύμφωνα με την ανακοίνωση που αναπαράγει το protothema.gr, αποτελείται από έντεκα επεισόδια και είναι διαθέσιμη στο κοινό μέσω του καναλιού του Μουσείου Μπενάκη στο YouTube, στα ελληνικά και τα αγγλικά. Πρόκειται για συνεργασία του Μπενάκη με το Τμήμα Ελληνικών Σπουδών του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (SNF) στο Πανεπιστήμιο Simon Fraser (SFU) του Καναδά.

Η δομή της είναι αυτό που της δίνει χαρακτήρα. Κάθε επεισόδιο γυρίστηκε στους χώρους του Μουσείου Μπενάκη Ελληνικού Πολιτισμού και οργανώνεται γύρω από ένα και μόνο αντικείμενο των συλλογών, το οποίο λειτουργεί ως αφετηρία στοχασμού. Ένας προσκεκλημένος ομιλητής καλείται να απαντήσει σε τέσσερα βασικά ερωτήματα, συνδέοντας το έργο του με την προσωπική του ανάγνωση του ελληνικού πολιτισμού. Το αντικείμενο, δηλαδή, παύει να είναι έκθεμα πίσω από το τζάμι και γίνεται καταλύτης αφήγησης.

Έτσι το μουσείο επαναπροσδιορίζεται —στο πνεύμα της ανακοίνωσης— από φύλακας κληρονομιάς σε ζωντανό οργανισμό κριτικού διαλόγου. «Σπάνια το Μουσείο Μπενάκη έχει αισθανθεί τόσο ζωντανό στην ψηφιακή οθόνη», σημειώνει ο Γιώργης Μαγγίνης, Επιστημονικός Διευθυντής του Μουσείου και συμμετέχων. Οι δημιουργοί της σειράς, Σοφία Χανδακά και Ειρήνη Δ. Κωτσοβίλη, τη χαρακτηρίζουν «πρόσκληση να επανεξετάσουμε την Ελλάδα μέσα από ανθρώπους, ιδέες, αντικείμενα και βιωμένες εμπειρίες».

Το πιο εύγλωττο στοιχείο είναι ο κατάλογος των φωνών: ακαδημαϊκοί της διεθνούς ελληνικής σπουδής όπως ο Michael Herzfeld (Harvard), ο Στάθης Καλύβας (Οξφόρδη), ο Γιάννης Χαμηλάκης (Brown) και ο Δημήτρης Κράλλης (Simon Fraser) στέκονται δίπλα σε καλλιτέχνες και δημιουργούς — από τον Rick Lowe και τη Μαρία Παπαδημητρίου ως την κωμικό Κατερίνα Βρανά. Η σύνθεση —διασπορά, διεθνής ακαδημία, σύγχρονη τέχνη— προδίδει την πρόθεση: να ιδωθεί η Ελλάδα όχι μόνο ως κληρονομιά του παρελθόντος αλλά και ως σύγχρονος συνομιλητής, σε διάλογο με τον ευρύτερο κόσμο γύρω της.