Δύο στους τρεις μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα —το 65,5%— εργάζονται μία έως πέντε ώρες πάνω από το ωράριό τους κάθε εβδομάδα, σύμφωνα με πανελλαδική έρευνα του Ινστιτούτου της ΓΣΕΕ για τον χρόνο εργασίας και την καταπόνηση, την οποία παρουσιάζει η «Εφημερίδα των Συντακτών». Το εύρημα αποτυπώνει μια αγορά εργασίας όπου η υπέρβαση του ωραρίου παύει να αποτελεί εξαίρεση.

Η έρευνα διενεργήθηκε σε δείγμα 6.000 εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα, με την κατανομή των επιπλέον ωρών να ανεβαίνει κλιμακωτά: πέρα από το 65,5% που δηλώνει έως πέντε ώρες, ένα 24,1% αναφέρει έξι έως δέκα ώρες και ένα 9,1% έντεκα ώρες και πάνω. Κρίσιμο στοιχείο είναι ότι το 89,1% του δείγματος απασχολείται με πλήρες ωράριο — δηλαδή η υπερεργασία προστίθεται πάνω σε ένα ήδη γεμάτο πρόγραμμα.

Η οξύτερη πτυχή αφορά την αμοιβή. Από όσους εργάζονται πέρα από το κανονικό ωράριο, το 34,5% δεν λαμβάνει καμία πληρωμή, ενώ ένα επιπλέον 8,9% παίρνει μόνο άδεια ή ρεπό αντί για χρηματική προσαύξηση. Το βάρος πέφτει άνισα στα φύλα: απλήρωτες μένουν συχνότερα οι γυναίκες, σε ποσοστό 41,1% έναντι 29,9% των ανδρών. Στους κλάδους, τα υψηλότερα ποσοστά απλήρωτης υπερεργασίας καταγράφονται στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο (73%) και στις υπηρεσίες (69,9%).

Τα παραπάνω αντανακλούν αποκλειστικά τα ευρήματα της συγκεκριμένης έρευνας για την ένταση και την αμοιβή της εργασίας. Σε επίπεδο όγκου θέσεων, η εικόνα είναι διαφορετική: σύμφωνα με στοιχεία του συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ» που δημοσιεύει ο «Οικονομικός Ταχυδρόμος», τον Απρίλιο του 2026 το ισοζύγιο προσλήψεων–αποχωρήσεων ήταν θετικό κατά 145.209 θέσεις, η υψηλότερη επίδοση Απριλίου από το 2001. Στο πρώτο τετράμηνο το θετικό ισοζύγιο έφτασε τις 200.113 θέσεις, επίσης η ισχυρότερη επίδοση από το 2001.

Τα δύο σύνολα δεδομένων δεν ταυτίζονται και δεν αναιρεί το ένα το άλλο: το πρώτο μετρά πόσο εντατικά και με ποια αμοιβή δουλεύουν οι ήδη απασχολούμενοι, το δεύτερο πόσες νέες θέσεις δημιουργούνται. Το ζήτημα παραμένει εξελισσόμενο, καθώς οι αλλαγές στο εργασιακό πλαίσιο αποτυπώνονται σταδιακά στα δεδομένα.