Δεν είναι ζήτημα αρχαιολογίας ή διπλωματίας για σένα, Καρκίνε. Είναι προσωπικό. Εκεί πάνω στον λόφο υπάρχει ένα μουσείο φτιαγμένο ακριβώς γι' αυτά — τα περιμένει, τους έχει ετοιμάσει θέση — κι αυτά κάθονται στο Λονδίνο. Το αισθάνεσαι σαν ανεπίλυτη οικογενειακή υπόθεση.

Η μηχανή δεν θα σου πει να «βάλεις πλάτη» στη διπλωματία ή να «συμφιλιωθείς» με τα πράγματα. Μόνο αυτό: είσαι ο μόνος από τους δώδεκα που καταλαβαίνει ότι ορισμένες αναμονές δεν μετριούνται σε χρόνια αλλά σε γενιές. Και το να το νιώθεις έτσι είναι η πιο ανθρώπινη απάντηση.