Στις 11 Ιουνίου το Brent διαμορφωνόταν περί τα 93 δολάρια το βαρέλι — πάνω από 30 δολάρια χαμηλότερα από το αποκορύφωμα του Απριλίου, παρά τον τρίτο πόλεμο στον Κόλπο που μετρά ήδη πάνω από εκατό ημέρες. Η ψυχραιμία των αγορών δεν σημαίνει ότι υποχώρησε η κρίση· σημαίνει ότι ο πλανήτης καίει το «μαξιλάρι» του. Όταν στις 8 Ιουνίου νέες ανταλλαγές πληγμάτων Ιράν–Ισραήλ απείλησαν την εύθραυστη δίμηνη εκεχειρία, το Brent ανέβηκε μόλις 1%, σύμφωνα με δημοσίευμα του Economist που επικαλείται ο Οικονομικός Ταχυδρόμος.

Το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ άνοιξε έλλειμμα 15 εκατ. βαρελιών ημερησίως. Το μεγαλύτερο μέρος του καλύπτεται από τη συμπίεση της ζήτησης — με την Κίνα να περικόπτει εισαγωγές περίπου 5 εκατ. βαρελιών την ημέρα και ανάλογη υποχώρηση αλλού — ενώ Βραζιλία και Βενεζουέλα αντλούν περισσότερο. Το υπόλοιπο καλύπτεται κυρίως από τα στρατηγικά αποθέματα (SPR) των πλούσιων χωρών. Τον Μάρτιο, τα 32 μέλη του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας δεσμεύτηκαν να διαθέσουν 400 εκατ. βαρέλια — η μεγαλύτερη συντονισμένη αποδέσμευση στην ιστορία του οργανισμού. Λίγο κάτω από τα μισά έχουν ήδη ρεύσει, με ρυθμό-ρεκόρ 2,5–3 εκατ. βαρελιών την ημέρα.

Το πρόβλημα, αναφέρει η ανάλυση, είναι ότι η βρύση κλείνει. Η Ιαπωνία επιβράδυνε τις αποδεσμεύσεις της, ενώ τα αμερικανικά αποθέματα μπήκαν στον πόλεμο μισοαδειασμένα και βρίσκονται ήδη στο χαμηλότερο επίπεδο από τη δεκαετία του 1980· η Ουάσιγκτον πλέον δανείζει βαρέλια αντί να τα πουλά. Η Morgan Stanley, όπως μεταφέρεται, εκτιμά ότι οι ροές από τα SPR θα μπορούσαν να πέσουν από 2,5 εκατ. βαρέλια την ημέρα τον Ιούνιο σε μόλις 0,7 εκατ. τον Ιούλιο.

Εδώ μπαίνει το ερώτημα για την Ευρώπη — και μαζί για την Ελλάδα. Όταν στις αρχές Μαρτίου ΗΠΑ και Ιαπωνία ζήτησαν κοινή δράση, οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αντέδρασαν, σύμφωνα με άτομα εξοικειωμένα με τις συνομιλίες: τα δικά τους αποθέματα είναι περιορισμένα και αποτελούνται κυρίως από διυλισμένα προϊόντα, όχι αργό. Αν η σκυτάλη της προσφοράς περάσει στο αδύναμο ευρωπαϊκό «μαξιλάρι», το ρίσκο μετακυλίεται απευθείας στις τιμές καυσίμων, στον πληθωρισμό και τελικά στον λογαριασμό του νοικοκυριού.

Το παρασκήνιο παραμένει εκρηκτικό. Σύμβουλος του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, ο Αλί Ακμπάρ Βελαγιατί, προειδοποίησε ότι αν δεν σβήσει η αναταραχή στον Λίβανο, Ορμούζ και Μπαμπ ελ-Μαντέμπ μπορούν να φέρουν «στρατηγική ασφυξία», την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ διαβεβαίωνε ότι το στενό «θα ανοίξει σύντομα». Όσο η εκεχειρία τρίζει, η ψυχραιμία των αγορών μετριέται σε βαρέλια αποθεμάτων που τελειώνουν.