Οι χρυσοί καβαλάρηδες, οι νωχελικές μορφές και τα λουσμένα στο φως κορμιά του Αλέκου Φασιανού ταξιδεύουν αυτό το καλοκαίρι στο Ιόνιο. Στις 26 Ιουνίου ανοίγει στο Παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης στην Κέρκυρα η έκθεση «Αλέκος Φασιανός. Κάτω από τον ήλιο του καλοκαιριού», μια παρουσίαση που, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Πρώτου Θέματος, φέρνει το κοινό σε επαφή με τον αναγνωρίσιμο εικαστικό κόσμο του ζωγράφου.

Η έκθεση, σε επιμέλεια της Έφης Αγαθονίκου, συγκεντρώνει 46 έργα — λάδια, ακρυλικά και χαρακτικά — που, όπως αναφέρεται, σχηματίζουν μια αντιπροσωπευτική εικόνα της δημιουργικής πορείας του καλλιτέχνη. Τα έργα προέρχονται από τη συλλογή της ίδιας της Εθνικής Πινακοθήκης, από το Μουσείο Αλέκος Φασιανός και από ιδιωτικές συλλογές, καλύπτοντας σχεδόν έξι δεκαετίες δημιουργίας. Πρόκειται, με άλλα λόγια, για μια διαδρομή που επιτρέπει να διαβαστεί τόσο η συνέπεια όσο και η εξέλιξη ενός βλέμματος που έμεινε σταθερά στραμμένο στον άνθρωπο.

Ο τίτλος της έκθεσης αντλεί από την ίδια τη φωνή του ζωγράφου. «Ζωγραφίζω ό,τι μ' αγγίζει, ό,τι αισθάνομαι γύρω από τη ζωή», εξηγούσε ο Φασιανός, μιλώντας για «χρυσούς καβαλάρηδες», για ζευγάρια ερωτευμένων και για το φως «που χαϊδεύει τα πρόσωπα». Αυτή ακριβώς η ικανότητα να μετατρέπει τα «μικρά, τα ασήμαντα» γεγονότα της καθημερινότητας σε εικόνες γεμάτες ένταση είναι, όπως σημειώνεται, ο πυρήνας που αναδεικνύει η κερκυραϊκή παρουσίαση.

Ο Αλέκος Φασιανός (1935–2022) υπήρξε από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της νεοελληνικής ζωγραφικής, ένας δημιουργός που μαθήτευσε κοντά στον Γιάννη Μόραλη και έζησε για χρόνια στη Γαλλία, χωρίς ποτέ να αποκοπεί από τις ελληνικές καταβολές του. Μένοντας πιστός στην παραστατική ζωγραφική, έχτισε ένα προσωπικό εικαστικό λεξιλόγιο που στάθηκε ικανό να αγγίξει ευρύ κοινό — μια «μυθολογία της καθημερινότητας» που τον καθιέρωσε ως ζωγράφο με οικουμενική απήχηση και βαθιά ελληνικές ρίζες.

Γι' αυτό και η παρουσίαση στην Κέρκυρα έχει σημασία πέρα από το ημερολόγιο των θερινών εκδηλώσεων: συγκεντρώνοντας έργα από δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές σε ένα σώμα, προσφέρει στο κοινό της περιφέρειας μια σπάνια ευκαιρία να δει συνολικά μια από τις πιο διακριτές φωνές της ελληνικής τέχνης του 20ού αιώνα.